¿Que estoy escuchando?

Pues a lo que más me he enganchado estos últimos meses: Brian Eno, Japan, Magazine y los recopilatorios de soul (northern, southern, Atlantic, Stax, Motown, sonido Philadelphia, sonido Miami, sonido Nueva Orleans, funk, disco, lo que sea...)

Tendas de discos por internet

Xa descubrín como mercar discos pola internet. En páxinas inglesas como play.com ou amazon.co.uk.

Na primeira hai que poñer os prezos en euros na marxe superior dereita e xa inclue gastos de portes (por correo ordinario, iso sí) e ive (eles chamanlle vat). Se un vai ao apartado de bargains ou mais especificamente indie bargains pode atopar o humbug de Arctic Monkeys en cd por 6,5 €, por exemplo.

Amazon.co.uk manda as cousas por mrw e é maís rápido pero tes que mercar en libras (1,15 € maís ou menos) e tamen pagar por gastos de envío e por cada item. Se un calcula un 30% mais sobor do prezo marcado xa se pode facer unha idea do prezo final. O troco non aparece en pantalla ata xusto antes de rematar. Compensa para boxsets ou ofertas en vinilo ou cd, onde un pode aforrar cartos.

De chachara

Voume con Gallo de cañas e cando nos despedimos a nosa conversa xira o redor de como as futuras xeracións lembrarán os automóbils como unha sinal de barbarie, como pola contra os ordeadores non estoupan e esnaquizan á xente e que pasaria se o fixeran, situacións perigosas o volante, os puntos esenciais do comportamento compulsivo, o son ratoeiro do mp3 e a sua utilidade para coñecer grupos, a relación entre o ritmo cardiaco e os bpms da musica que un quere escoitar, Band of brothers, Generation Kill, Deadwood, a primeira tempada de Extras e o meu gag favorito da segunda, o futbol como obsesión, Felt, o antivexetarianismo, o estado do cine e da música españois, Crash (a de Cronenberg), Michael Haneke, Arturo Ripstein, Ocurrió cerca de su casa, La comunidad, Celda 211, El desencanto, Zulueta e os seus carteis pra Almodovar, Sidonie, Triangulo de Amor Bizarro, Los Soprano, 24, os concertos en locais pequenos, o concerto de Andrés Calamaro na Iguana o que foi a miña moza fai anos no que Calamaro viña por Churruca cun radiocassette, se iso pasou na epoca de Alta suciedad ou na de Honestidad brutal, como engancharse a Living Colour xusto a tempo de perderse o seu concerto en Galicia, como Vernon Reid adicouse a tarefas beneficas e non foi o novo Jimi Hendrix que moitos pensaban, Faith no more, Red Hot Chili Peppers, 24-7 Spyz, faise tarde, ata mañá.

Z

Onte pola mañá erginme o escoitar como soaba o porteiro automático. Una voz dixo "Ivan Zulueta morreu". De seguido dirixinme a porta pero aínda que fun axiña cando a abrín non vin a ninguén, só habia un sobre cunha cinta de video. A introduxen no aparato e isto foi o que vin (prema na imaxe):

Vilancicos?

A música que estou a escoitar estos días, alleo a listas do mellor do ano, a decada, o seculo ou o milenio. Este é o cartel:

Le Cinema de Gainsbourg (3cds, Serge Gainsbourg)
Vs
The Look of love (3cds, Burt Bacharach)

Cowboys from hell (Pantera)
Vs
...And justice for all (Metallica)

Tonight (Franz Ferdinand)
Vs
The Good the Bad and the Queen (The Good, the Bad and the Queen)

Brian Wilson (Brian Wilson)
Vs
Medulla (Björk)

Martin Hannet´s personal mixes (Joy Division)
Vs
The name of this band is (Talking Heads)

Machina the machines of God (Smashing Pumpkins)
Vs
Faith (The Cure)

Non teño criterio. Doutra banda, os Heads en directo metenlle unha malleira ao estrano disco dos Joy Division (so pra fans a un paso da tolemia). Namentres agardo a voltar a Barcelona para escoitar o debut dos Xx en vinilo que me trouxeron os reis no tocadiscos, paso o tempo indo ao concerto dos Dodos no Marco (o mellor air-drum que fixen dende Stewart Coppeland, doenme os pulsos), e escoitando as cancións dos Felt que me enviou Gallo ao correo electrónico.

Manifesto "En defensa dos dereitos fundamentais en Internet"

Ante a inclusión no anteproxecto de lei sobre a economía sustentábel das
modificacións lexislativas que afectan o libre exercicio das liberdades
de expresión, de información e o dereito de acceso á cultura a través de
Internet, os xornalistas, blogueiros, usuarios, profesionais e creadores
de Internet manifestamos a nosa firme oposición ao proxecto, e
declaramos que ...

1 .- Os dereitos de autor non poden estar por riba dos dereitos
fundamentais dos cidadáns, incluíndo o dereito á privacidade, a
seguridade, a presunción de inocencia, á tutela xurisdicional efectiva e
a liberdade de expresión.

2 .- A suspensión dos dereitos fundamentais é e debe seguir sindo unha
competencia exclusiva do Poder Xudicial. Nin un peche sen unha sentenza.
Este anteproxecto, ao contrario do disposto no artigo 20.5 da
Constitución, pon en mans dun corpo non xudicial, un organismo
dependente do Ministerio de Cultura, a potestade de poder impedir o
acceso dos cidadáns españois a calquera páxina web.

3 .- A nova normativa vai xerar inseguridade xurídica en todo o sector
tecnolóxico español, prexudicando unha das poucas áreas de
desenvolvemento e futuro da nosa economía, dificultando a creación de
empresas, introducindo barreiras á libre competencia, e trabando a súa
expansión internacional.

4 .- A nova lexislación proposta ameaza aos novos creadores e dificulta
a creación cultural. Coa Internet e os sucesivos avances tecnolóxicos
democratízase drasticamente a creación e emisión de todo tipo de
contidos que xa non veñen principalmente das tradicionais industria
culturais, se non de moitas fontes distintas.

5 .- Os autores, como todos os traballadores teñen dereito a vivir do
seu traballo con novas ideas creativas, modelos de negocio e actividades
relacionadas coas súas creacións. Tentar de soster con modificacións
lexislativas unha industria anticuada que non sabe adaptarse a ese novo
ambiente non é xusto nin realista. Se o seu modelo de negocio baséase no
control das copias dos traballos e na Internet non é posíbel sen violar
os dereitos fundamentais, haberán que atopar un outro modelo.

6 .- Cremos que as industrias culturais precisan para sobrevivir de
alternativas modernas, eficaces, credíveles, accesíbeles e que atendan
os novos usos sociais, en vez de limitacións tan desproporcionadas coma
ineficaces para o fin que afirman perseguir.

7 .- Internet debe funcionar libremente e sen interferencias políticas
patrocinadas por grupos que buscan perpetuar modelos de negocio
obsoletos e impedir que o coñecemento humano siga sindo libre.

8 .- Demandamos que o Goberno asegure por lei a neutralidade da rede en
España, ante calquera presión que poda ocorrer, como un marco para o
desenvolvemento dunha economía realista e sustentábel para o futuro.

9 .- Propoñemos unha reforma real dos dereitos de propiedade intelectual
co fin de: retornar á sociedade o coñecemento, impulsar o dominio
público e limitar os abusos das entidades xestoras.

10 .- Nunha democracia as leis e as súas modificacións deben ser
aprobadas despois do debido debate público e de ter consultadas todas as
partes implicadas. É inaceptable que se fagan modificacións lexislativas
que afectan os dereitos fundamentais nunha lei non orgánica e que trata
de outro tema.

Concertos no Palau Sant Jordi

Despois dun tempo sen ir a concertos, quedamos fartos esta semana. O día 21 fumos ver a Depeche Mode, que presentaba o seu disco "Sounds of the universe" con Thais, que estivo eiquí de visita e fixonos fajitas e mole con nachos. O concerto foi moi bo, con moita presencia do disco "Songs of faith and devotion". Notabase a idade cando Gahan abandoaba o escenario e deixaba a Gore a cantar nun par de ocasións. Ainda que Thais preferiría que lle houbesen tocado o 101 enteiro para mín os mellores momentos foron as interpretacións de Personal Jesus e Behind the wheel, onde amosaron que seguen a ser mais una relixión que un grupo. O día 24 fumos como convidados a ver a Muse. Leni deunos unhas invitacións de balde. Agradecimoslle o agasallo, ceamos pizza no barrio de Gracia e collimos o metro ata Praza de España e de alí en lanzadeira ata o Sant Jordi. O espectaculo de Muse (eu somentes os vira nun festival e non é o mesmo) consume a produción de varias centrais hidroelectricas de tanta luz, cor, pantaias e esceario movil. O volume atronador. A metade de concerto a pasaron enriba dunhas plataformas con pantallas de video. Espectacular. Aínda que a min gustanme menos Muse que Depeche Mode e teñen moito menos repertorio teño que recoñecer que é como ir o circo e que o power trio virtuoso que montan, así, cos instrumentos separados, coa epica desatada non sei porque me trouxo a cabeza a Yes ou Emerson, Lake & Palmer.